Een dergelijk project kan niet opgestart worden zonder ergens rekening te houden met potentiële problemen die kunnen voorkomen. Problemen kunnen van verschillende aard zijn: zo kan het gebeuren dat iemand ziek wordt, dat er vondsten kwijt raken (gelukkig nog niet gebeurd) of überhaupt niet aanwezig zijn, etc. Om toch een beetje onze frustratie te kunnen uiten, blijkt een blog ideaal te zijn. Vandaar dat we hieronder onze Odyssee frustratie top 10 presenteren. Gewoon om even lekker stoom af te blazen.

1. Verschillende wijze van Vondstadministratie
2. Verschillende wijze van Sporenadministratie
3. Opgravingswijzen
4. Geregistreerde maar niet aanwezige vondsten
5. Verspreide collecties
6. Vermiste of geen dagrapporten
7. Vermiste of geen coupetekeningen
8. geschetste vlaktekeningen
9. Instellingen marges nieuwe vondstkaartjes (*zucht)
10. Geheel ontbreken van enige context informatie (*aargh)

Hoewel het lijstje nogal voor zichzelf sprekend is, zal ik toch trachten een paar sprekende voorbeelden te geven.

Laat ik dan als voorbeeld de vondstadministratie nemen. Vooropgesteld moet worden dat ook al bij de oude onderzoeken de edele regels van het opgraven goed gekend waren. We geven hier dan ook geen waardeoordeel over welk onderzoek dan ook. Maar hoewel in principe de (bandkeramische) vondst het meest belangrijkst (lees: museabel) was, werd ook aandacht geschonken aan de context/spoor. Het wordt echter spannend als de context of alleen al de berichtgeving daarvan destijds eigenlijk nog belangrijker wordt geacht dan de vondst of het spoor. Zo ook bij de eerste meldingen van bandkeramische hutkommen (fonds des cabanes) in Nederlandse contreien. Het gegeven dat ze hier gevonden werden, was al van een dergelijke nieuwswaarde dat uitgebreid onderzoek niet echt plaatsvond. Zo kon makkelijk gebeuren dat de registratie van vondsten die bij Hutkom 1 werden gedaan belangrijker was dan het registreren waar Hutkom 1 nu precies was. Zo zijn van het onderzoek van Remouchamps in Stein in 1926 en te Elsloo in 1928 wel sporenoverzichten bekend maar is het vaker moeilijk op te maken welke sporen aan welke vondsten zijn toe te schrijven. Zo wordt een Odyssee een heuse speurtocht.

We zijn trouwens ook nog steeds op zoek naar de vondstkaartjes van Echt-Annendaal (nr. 1-374) en de coupetekeningen van Maastricht-Klinkers……..